ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΘΗΝΑΪΚΕΣ ΕΤΕΡΟΤΟΠΙΕΣ
Υπάρχουν τόποι που φαίνονται σαν να μην κατοικούνται ποτέ πραγματικά· τόποι που υπάρχουν μόνο για να μας θυμίζουν ότι είμαστε σε κίνηση. Στην Αθήνα της δυστοπίας, αλλά και των εκπλήξεων, το ταξίδι μου δεν είναι απλά μια διαδρομή, αλλά μια σειρά από ετεροτοπικές συναντήσεις — νησίδες χρόνου που επιπλέουν στο χάος της πόλης. Στο ΚΤΕΛ, εκεί που το φως της νύχτας ηλεκτρίζει την προσμονή, γινόμαστε σκιές δίχως όνομα, σώματα που περιμένουν να μεταφερθούν σε μια άλλη ζωή. Αισθάνομαι το σώμα μου ν΄ ακολουθεί ασυναίσθητα τα άλλα σώματα μέχρι τη σκάλα του λεωφορείου. Νιώθω ανυπομονησία για τον προορισμό μου, για την επίσκεψη στην αδερφή μου. Άλλη μια φορά στην Αθήνα μετά από δύο μήνες. Ταξιδεύω ξημερώματα και βλέπω τον ήλιο να ανατέλλει. Στα ακουστικά μου παίζει μουσική που με ταξιδεύει σε άλλους χώρους. Στις κρύες σκάλες του Μετρό, βυθίζομαι σε ένα υπόγειο άχρονο παρόν. Σαν μια επιτελεστική κάθοδο στον Άδη. Γρήγορα βήματα και σιωπηλοί επιβάτες. Αισθάνομαι να πνίγομαι σε αυτή τη φωτεινή σ...
