ΕΤΕΡΟΤΟΠΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ
Της Πασχαλίνας Γιαννάκη Η μετάβαση στον «κάτω κόσμο» Μετρό Θεσσαλονίκης. Στάση Ευκλείδης . Φωτογραφία Πασχαλίνα Γιαννάκη, 28/03/2026, ώρα 09:59 Στο μεταίχμιο του πάνω και του κάτω κόσμου, οι κυλιόμενες σκάλες του Μετρό οδηγούν σ΄ έναν χώρο κενό· έναν χώρο που υπάρχει μόνο για να τον εγκαταλείπεις. Ο ταξιδιώτης γίνεται ένα με τις μεταλλικές επιφάνειες και διαλύεται στο ψυχρό, ηλεκτρικό φως. Νιώθει το σώμα του να βρίσκεται ταυτόχρονα σ’ ένα εδώ και σ΄ ένα εκεί. Στο «εδώ» της παρουσίας του στον σταθμό και στο «εκεί» της προσμονής του άλλου σταθμού. Το Μετρό είναι ο ετεροτοπικός τόπος, που δεν ανήκει πουθενά. Δηλώνει συγχρόνως τον παροντικό χρόνο και συγχρόνως τον χρόνο της μετάβασης σε κάποιον άλλο χρόνο· στον χρόνο του ταξιδιού. Οι συρμοί αισθητοποιούν αυτή τη μετάβαση. Με την ρυθμική τους εναλλαγή κάθε τρία λεπτά, έρχονται και φεύγουν, εναλλάσσοντας τον ερχομό με την απομάκρυνση. Σ΄ αυτή την κάθοδο, ο χρόνος παγώνει και συγχρόνως κινείται. Το σώμα γίνεται ο τόπος που υπόσχεται την π...
